«پیاده‌روی در شهر: تجربه مشترک فضای عمومی»

فهمِ شهر، از سطح خیابان آغاز می‌شود؛ از جایی که بدن انسان با سنگفرش، صدا، ازدحام، مکث، نگاه و حرکت مواجه می‌شود.
«پیاده‌روی در شهر» از همین نقطه آغاز می‌کند: از بازگرداندن انسان پیاده به مرکز اندیشیدن دربارۀ شهر.
بازاندیشی دربارۀ «پیاده‌بودن» در شهر، پرسشی است درباره حق حضور در شهر، عدالت فضایی، سلامت عمومی و امکان تجربه‌کردن زندگی شهری.
این کتابی حاصل مجموعه‌ای از تجربه‌ها و پژوهش‌های شهری در چندین شهر اروپایی است؛ اما اهمیت آن وجوه آشنای مطالبات آن چون سلطه خودرو، آلودکی هوا، فرسایش فضای عمومی، گسست رابطه انسان با شهر،…. در کلان شهرهای ایران است.
این کتاب برای دانشجویان، پژوهشگران، مدیران شهری و نیز همۀ کسانی که شهر را نه صرفاً مکانی برای عبور، بلکه فضایی برای زندگی جمعی می‌دانند، فرصتی برای تأمل دوباره دربارۀ رابطۀ انسان و شهر فراهم آورده است.